Pet albuma po izboru Ivana Jevtovića




Glumac Ivan Jevtović za naš portal bira pet omiljenih muzičkih albuma



1. AC/DC-“High voltage”


Moj prvi lični veliki R’n’R album. Teški bugi vugi sa pankerskom slobodom i veličanstvena braća Malkom i Angus Jang sa lucidnim Bon Skotom. Svaka pesma sa ovog albuma me momentalno napaja sa neverovatnom količinom. E!




2. Lenny Kravitz - “Let love rule”


Iznenada se pojavio pred kraj mog srednjoškolskog školovanja, na radost većine moje ekipe. Pogotovo što sam na neki način na omotu albuma video svoj odraz, sličan širok nos, isti ten. Šalu na stranu, ovo je pravi kontunuitet R’n’R u odnosu na Beli album Bitlsa i čarobnog Sly Stouna, svaka pesma je himna vitalnim stvarima za preživljavanje na kraju 20. veka. Neviđeno seksi muzika, za sentiš ples ali skakanje u masi.




3. Rage Against the Machine (prvi album)


Taman sam prezahvalan i uzbuđen ušao u FDU kao student prve godine Glume, davne 1992. Jednog jesenjeg dana, na samom početku semestra zagrmeli su sa pristojnog kasetofona prvi rifovi ovog najeksplozivnijeg benda ikada, za mene. Direktne poruke kao gigantski transparenti za sva vremena i muzika koja melje. Evo jedne lične vizuelizacije - R’n’R je kao ogromna stena koja se kotrlja ne ugrožavajuci nikoga. To je ovaj album, to je taj bend. ”Killing in the name” je naša generacijska himna, generacije X. Priželjkujem jedan ogroman koncert RATM za milion ljudi, npr. u Briselu, Vašingtonu, Berlinu ili u BEOGRADU, na Ušću, odnosno da im pripremimo binu za sviranje na vrhu bliznakinja a svi mi da napravimo jednu antologijsku šutku na finale pesme “Freedom”!




4. Daft Punk - “Random access”


Jedan od najvrednijih poklona moje drage, koji mi je darivala po povratku sa stručnog putovanja iz Francuske. Prva ploča koja je privukla dužu pažnju naše ćerke, sa proučavanjem tekstova u unutrašnjosti omota, posle ispravnog postavljanja ploče na naš Sansui gramofon. Pre par nedelja sam gledao dokumentarni film o Koačeli festivalu, pored niza važnih činjenica, koje su prikazane, suočio sam se konačno i sa mojom brigom odnosno pitanjem - Zašto je neko posekao krila najvećem zmaju - R’n’R muzici? Jedan od odgovora je nastup Daft panka na Koačeli - tehno DJ dvojac je kroz katarzični muzički video spektakl “preveo“ raspojasanu masu naviknutu na distorziju ka novoj dimenziji. Ovaj album “Random Access” je idealan sporazum, digitalnog i analognog, ritam mašine i fender gitare. Ovo je zvuk 21. veka. Jedva čekam nov projekat dvojca iz Versaja.




5. Tame Impala - “Lonerism”


Apsolutno neočekivano iznenađenje. Sasvim slučajno zahvaljujući slobodi na netu, iz nekog teksta sam otkrio info o nekoj bandi iz Australije. Već prvi taktovi su me momentalno uvukli u novu dimenzju, kao da sam upao u neku Alisinu zemlju čuda. Pa kakva je ovo kombinacija muzičkih uticaja - Pink Floyd, Beatles i to u 21. veku? Vokal koji odavno nismo čuli. Uzbudljivo. Moćno. Divno. Eto opet R’n’R u novom obliku.



Evo i još nekoliko iskrenih preporuka: Vulfpeck “Dean town”, Porto morto “Ne ne ne ne “ (live sesion), Betty Davies “Nasty gal “, Jungle “Smile”, Unkown Mortal Orchestra i Pond.




Rođen u Beogradu 1972. godine. Završio Prvu beogradsku gimnaziju a zatim diplomirao glumu kao najbolji student generacije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 1996. godine u klasi Gordane Marić.

Karijeru započeo još kao student u predstavi "Romeo i Julija" u režiji Jagoša Markovića, pozorište "Boško Buha" 1995. godine. Nakon vrlo zapažene uloge, angažovan je kao stalni član te kuće od 1996. do 2011. godine, u kojoj je ostvario preko 20 značajnih rola. Sarađivao je i sa najznačajnijim rediteljima u Narodnom pozorištu, BDP-u, JDP-u, Zvezdara Teatru, Pozorištu na Terazijama, Pozorištancu Puž, Ateljeu 212, čiji je i danas član. Jedan je od osnivača pozorišne trupe "Torpedo".

Pored bogatog pozorišnog, sticao je iskustvo i u prestižnim filmskim i televizijskim ostvarenjima. Dobitnik je nekoliko važnih festivalskih nagrada iz pozorišne i filmske oblasti. Između ostalih, nagrada za najboljeg mladog glumca na Festivalu u Užicu 1996. god., nagrada "Car Konstantin" za najboljeg glumca na Film festivalu u Nišu 2000. god., nagrada "Zlatni ćuran" za najboljeg glumca na Festivalu komedije u Jagodini 2009. godine i druge.

Ostvario je i zavidan broj rediteljskih postavki pozorišnih predstava, a često je i autor scenskog pokreta u dramskim komadima. Aktivan je i kao pedagog na stručno umetničkim akademijama, u zvanju vanrednog profesora. Nekoliko godina bio je pevač benda "Deca Loših Muzičara".

Oženjen i živi u Beogradu.



This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now